Ik ben Latifa Lazaar. In de jaren tachtig maakte ik de bewuste keuze om van Marokko naar Nederland te komen, op zoek naar meer vrijheid en mogelijkheden om mij verder te ontwikkelen. Inmiddels werk ik al vele jaren in de hulpverlening.

Als dochter van gevluchte ouders krijg je direct mee hoe belangrijk begeleiding bij integratie is. Ik heb uiteindelijk mijn plek in de maatschappij gevonden en wil deelnemers helpen hetzelfde te bereiken. Ieder op zijn eigen manier.
Ik heb een achtergrond in toegepaste psychologie en ruime tijd werkzaam bij de gemeente op de afdeling Basisregistratie Personen. Mijn werkomgeving bevindt zich in een asielzoekerscentrum waardoor ik regelmatig in contact sta met vergunninghouders. Dit werk geeft mij energie, omdat ik mij herken in de vergunninghouders die in Nederland een nieuwe leven starten. Via Stichting Papili hoop ik de impact van mijn hulp te kunnen vergroten.

Ik ben Latifa Lazaar. In de jaren tachtig maakte ik de bewuste keuze om van Marokko naar Nederland te komen, op zoek naar meer vrijheid en mogelijkheden om mij verder te ontwikkelen. Inmiddels werk ik al vele jaren in de hulpverlening.
.jpg)
Mijn naam is René Sarbach, ik ben opgeleid als informaticus en inmiddels werkzaam als boekhouder lijk ik misschien een vreemde eend in de “Papili-bijt.” In een eerdere (kerkelijke) periode in mijn leven was ik een tijd lang actief betrokken bij de hulp aan en begeleiding van vluchtelingen uit Zaïre (het huidige DR Congo-Kinshasa) en heb ik van dichtbij gezien met welke problematiek zij te maken hebben. Omdat ik een diep gevoel heb dat we allemaal met elkaar verbonden zijn, als deel van het grote geheel. Ubuntu, Mitakye Oyasin, allemaal druppels in dezelfde oceaan. En omdat ik me realiseer hoe bevoorrecht ik ben dat mijn wieg in Nederland stond. Geeft het meer voldoening zelf iets te doen, dan enkel te doneren aan een goed doel.

Laten we samen bouwen aan een wereld waarin inclusie en kansen hand in hand gaan.